عید قربان مبارک باد

به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين

 

http://www.efarsi.org/quran/sura22.htm

 (برا مطالعه کردن کامل سوره {حج} از این پیوند استفاده کنید)

 

سوره ۲۲ : حج (الحج)

 

۲۶ _ ما ابراهيم را برگزيديم تا زيارتگاه را بنا کند: "هيچ خدايى را در کنار من به حد پرستش قرار نده و زيارتگاه من را براى زيارت کنندگان و کسانى که در نزديکى آن زندگى مى کنند و رکوع روندگان و سجده کنندگان خالص کن."

۲۷ _ "اعلام کن که مردم بايد حج را بجا آورند. آنها پياده يا سوار بر مرکب هاى فرسوده و گوناگون (وسايل نقليه) نزد تو مى آيند. آنها از دورترين نقاط خواهند آمد."

۲۸ _ آنها مى توانند به دنبال منافع بازرگانى باشند و بايد در طى روزهاى معينى نام خدا را ياد کنند که چارپايان را برايشان فراهم نمود. "از آن بخوريد و درماندگان و تهيدستان را غذا دهيد."

۲۹ _ آنها بايد تمام وظايف خود را انجام دهند، نذرهايشان را ادا نمايند و آن زيارتگاه باستانى را زيارت کنند.

۳۰ _ کسانى که به آيين هايى که خدا مقرر کرده احترام مى گذارند نزد پروردگارشان سزاوار پاداش خوبى شده اند. تمام چارپايان براى تغذيه شما حلال هستند، بجز آن هايى که بخصوص برايتان حرام شده است. از عمل زشت معبود پرستى دورى کنيد و از شهادت دروغ اجتناب نماييد.

۳۱ _ شما بايد مطلقا ً خود را به تنها خدا اختصاص دهيد. هر کس در کنار خدا معبودى قرار دهد مانند کسى است که از آسمان بيافتد و سپس بوسيله لاشخورها روده شود، يا بوسيله باد در دره عميقى پرتاب شود.

۳۲ _ حقيقتا ً، کسانى که به آيين هايى که خدا مقرر کرده احترام مى گذارند پرهيزگارى قلبشان را نشان مى دهند.

 

۴۶ _ آيا در زمين سير نکردند، تا فکر خود را براى فهميدن بکار ببرند و از گوش خود براى شنيدن استفاده کنند حقيقتا ً، کورى واقعى کورى چشم ها نيست، بلکه کورى قلب هاست که درون سينه هاست.

 

مراسم حج٬‌  « سعی صفا و مروه»

  

رویداد زیر از جلد های اول٬ سوم و هفتم فرهنگ دهخدا٬ رویه های ۲۰۱۴ ٬ ۴۳۵۰ ٬ ۴۳۵۱ ٬ ۱۳۵۰ برداشت شده و فرهنگ دهخدا نیز آنرا از بنمایه های زیر دریافت کرده است:

نزهت القلوب٬ ‌جلد سوم٬ رویه ۷ ٬ معجم البلدان٬ ‌قاموس الاعلام ترکی و امتاع الاسماع٬‌ جلد اول٬ رویه های  ۲۴۰ ٬ ۳۶۰ ٬ ۳۸۳  ‌مفاتیح العلوم خوارزمی و ابن اسحق.

 

پبش گفتار:

مناسک حج و یا اعمالی که زیارت کنندگان خانه کعبه باید در مدت سه روز انجام دهند تا شایستگی به فرنام «حاجی» و «حاجیه» پیدا کنند٬ ‌شامل مراحل گوناگونی است که یکی از مهمترین آنها « سعی بین صفا و مروه »  میباشد. واژه «سعی» دارای معنی کوشیدن٬ کوشش کردن و دیدن می باشد که در انجام تکلیف « سعی بین صفا و مروه» در هنگام اجرای مناسک حج٬ معنی «دویدن» می دهد.

 

برپایه « سعی بین صفا و مروه» هر حاجی و یا حاجیه باید هفت بار بین دو کوهی که یکی صفا و دیگری مروه نامیده می شود٬ بدود تا حج او مورد پذیرش الله قرار بگیرد و اگر مرد است از فرنام حاجی و هرگاه زن است٬ از فرنام حاجیه بهره بگیرد.

 

 

 

از چکامه سرایان مشهور نیز درباره انجام این مراسم٬ یعنی هفت بار دویدن بین صفا و مروه٬ چکامه هایی به شرح زیر سروده اند:

 

مولانا:

ای قوم به حج رفته کجایید کجایید

   معشوق همین جاست بیایید بیایید

       معشوق تو همسایه و دیوار به دیوار

             در بادیه سرگشته شما در چه هوایید

                 گر صورت بی‌صورت معشوق ببینید

                      هم خواجه و هم خانه و هم کعبه شمایید

                              ده بار از آن راه بدان خانه برفتید

                                     یک بار از این خانه بر این بام برآیید

                                 آن خانه لطیفست نشان‌هاش بگفتید

                          از خواجه آن خانه نشانی بنمایید

                    یک دسته گل کو اگر آن باغ بدیدیت

            یک گوهر جان کو اگر از بحر خدایید

     با این همه آن رنج شما گنج شما باد

افسوس که بر گنج شما پرده شمایید

 

حافظ:

احرام چه بندیم چو آن قبله نه اینجاست

            در سعی چه کوشیم که از مروه صفا رفت

 

 چند نکته از این حقیر!

 

این عید بزرگ قربان را به تمامی دوستان تبریک گفته و امید وارم که اوقات نورآنی در پیش رو داشته باشید.  امید برین دارم که کودکان یتیم و نیازمندانی که در خرابه های کشور عزیز مان افغانستان چشم به راه هدیه ناقابل ازسوی ما است نا امید نگزاریم.

 

آرزو مندم که کمی هم در مورد حج و مناسک آن وظیفه الاهی تحقیق کنیم تا هر یک از قلب این امر آگاه شویم، و با شرایت کنونی مان در قرن 21  آن احکام الاهی که بر وحدت و برابری تاکید کلان دارد  هر چه پر معنی تر به اجرا در آوریم،  و آینده های مانرا که بقای مان است آماده تر برای گیرایش هر چه سالم تر آن احکام الاهی سازیم.

 

 و" قربانی کردن": قربانی یعنی بهترین و نزدیکترین و بارازش ترین تعلقات که داریم را در راه خدا پیشکش کنیم، مثل حضرت ابراهیم (ع) که اسماعیلش را هدیه کرد، معنی آن تنها گوسفند کشتن نیست بلکه دل بدست آوردن است، همان طور که در قرآن در سوره (حج )آیه  44 آمده است. تا انسانها چشم و گوش های دل شان را باز کنند و در راه دل بدست آوردن خالقش از هر چیزی که صمیمانه آن را دوست دارد بگزرد و آن را در راه خدا هدیه کند.