سروده ای از پدر فرزانه و ادیب خوشکلام الحاج زرغون

بر سر تربت حضرت مولانای بلخ در قونیه شریف سروده شده


اهل طریقت

تربتت را اشک باران میکنم
گرد راهت سرمه چشمان میکنم

آمدم تا بشنوم شور نی ات
بر مزارت رقص چرخان میکنم

 قلب من خونین و داغش لاله وار
مقدمت را دُر و مرجان میکنم

 از دیار غربت و آواره گی
قصه بسیار‌، ناله افغان میکنم

از کدام بخت نگون و طالع واژون خود
گر بگویم یک حدیثی سخت گریان میکنم

دست من گیر چون تو دانی رمز حق
حضرت مولای بلخی سیر بوستان میکنم

 از در پر فیض تو مایوس نیستم این زمان
یک نظر بر حال زارم آنچه درمان میکنم

پیرو اهل طریقت باش زرغون هرکجا
در سلوک اهل دل جا هم نمایان میکنم

(شمس فروزان عشق)