چند گپ از شمس تبریز...
پُر سرّی آمد که با من سِرّی بگو.
گفتم: من با تو سِر نتوانم گفتن.
من سِر با آن کس توانم گفتن که او را دراو نبینم. خود را در او بینم.
سِر خود را با خود گویم
من در تو خود را نمیبینم٬ در تو دیگری را می بینم.
(کیمیا ۶۱)
رسیدن به مقام گرفتن سِرّی باید دویی را از خود بیرون کرد. اگر در وجود دیگری خویش را دیدیم و عیب های خویش را دریافتیم وآنگاه عیب های مان را از بین بردیم خود را در وجود پاکان پیداکردیم آن دوی دیگر نیست. همه یکی بینیم. بی رییا، دروغ،تهمت،غیبت گویی، و انواع صفات زشت آدمی.
دویــــی از خــــود بــــرون کـــردم یـــکی بینم دو عالــم را
یـــــکی گـــــویـــــــم یــــــکی جـــــــویـــم یـکی دانـــم یکی خـوانم
صفات خوب کدام است؟
همه از عشق شروع میشود از الف اول تا یای آخر!


